สมควรให้ผู้หญิงมีสิทธิพกพาอาวุธปืนได้หรือยัง

จากคดีฆ่า ข่มขืน เด็กหญิงอายุ 13 ปี บนรถไฟ นับเป็นอุทธาหรณ์ เรื่องความชอบธรรมในการป้องกันตัวเอง ของประชาชนหรือยัง โดยเฉพาะผู้หญิง ที่นับวัน คดีข่มขืน และทำรุนแรงต่อผู้หญิง เพิ่มขึ้น และมีความรุนแรงเป็นทวีคูณ ในประเทศไทย

ความปลอดภัยในชีวิต, ร่างกาย และทรัพย์สิน ได้รับการปกป้องจากผู้มีอำนาจหน้าที่ เพียงพอหรือยัง หากเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ มีกำลังพลไม่เพียงพอ หรือการทำงานบกพร่อง ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ที่จะทำการปกป้องคุ้มกัน ประชาชนได้ ประชาชน ก็มีสิทธิที่จะทำการปกป้องๆกันตนเอง

เห็นควรให้มีการอนุญาตให้ผู้หญิิง ได้รับการอนุญาตพกพาอาวุธป้องกันตัวเองได้ เช่น สิทธิในการพกพาอาวุธปืน ในสหรัฐอเมริกา เน้นหลักป้องกันตนเอง แม้แต่ รัฐธรรมนูญก็ไม่สามารถจะแก้ไข สิทธินี้ได้

เขตอำนาจศาลยุติธรรม-ศาลปกครอง

การแยกอำนาจศาลออกเป็นศาลยุติธรรม และศาลปกครอง

ทำให้คดีความ สับสน ไม่รู้ว่าหากฟ้องเรื่องนี้แล้วจะต้องฟ้องศาลไหน ซึ่งหากมีปัญหาเรื่องเขตศาล
ต้องส่งไปวินิจฉัยในเวลา เป็นปีๆ ถึงสองปี

เห็นว่า ควรแก้ไขให้ตรงจุดไปเลย เช่น ฟ้องศาลไหนก็ได้ เป็นหน้าที่ศาลนั้น ที่ต้องจัดการส่งให้ศาลที่
มีอำนาจพิจารณาวินิจฉัย ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ของประชาชน หรือตั้งหน่วยงานมีเพื่อส่งคำฟ้องไปยัง
ศาลที่มีอำนาจให้ประชาชนเลย ไม่ต้องส่งให้วินิจฉัยเขตอำนาจอีก เพราะเสียเวลา กว่าประชาชนจะ
ได้รับการเยียวยา นานเป็นสามสี่ปี

ย้อนสำนวนไต่สวนมูลฟ้อง

ชั้นอุทธรณ์ย้อนสำนวนให้ชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง

เห็นว่า การย้อนสำนวนไม่มีผลดีขึ้นมา

เพราะผ่านการพิจารณาไปแล้วเท่ากับ ไต่สวนไปในตัว

ในกรณีที่ราษฎรเป็นโจทก์จำเลยเป็นคดีอาญา กฎหมายให้

ศาลชั้นต้น ต้องทำการไต่สวนมูลฟ้องก่อน หากสั่งรับฟ้อง

นัดพิจารณาโดยไม่ได้นัดไต่ฯก่อน ถือว่าเป็นกระบวนพิจารณา

ที่ไม่ชอบกฎหมาย ศาลอุทธรณ์ต้องย้อนสำนวนให้ทำการไต่ฯ



และพิจารณาพิพากษาใหม่

เปิดแผ่นซีดีในร้านอาหาร ลิขสิทธิ

คำพิพากษาที่ 10579/2551

โจทก์ บรรยายฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 31

ซึ่งบัญญัติว่า "ผู้ใดรู้อยู่แล้วหรือมีเหตุอันควรรู้ว่างานใดได้ทำขึ้นโดยละเมิดลิขสิทธิ์

ของผู้อื่น กระทำอย่างใดอย่างหนึ่งแก่งานนั้นเพื่อหากำไร ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำการละเมิดลิขสิทธิ์..." ความผิดตามบทบัญญัติดังกล่าวจึงต้องเป็นการกระทำแก่งานที่ได้ทำขึ้นโดย ละเมิดลิขสิทธิ์ของผู้อื่น "เพื่อหากำไร" เท่านั้น แต่ตามที่โจทก์บรรยายฟ้องปรากฏแต่เพียงว่า

จำเลยเปิดแผ่นเอ็มพีสามและซีดีเพลงให้ลูกค้าในร้านอาหารได้ร้องและฟังเพลง ข

องผู้เสียหาย 1 แผ่น "เพื่อประโยชน์ในทางการค้า" ขายอาหารและเครื่องดื่มของจำเลย


แต่ไม่ปรากฏในคำฟ้องว่าจำเลยกระทำเพื่อหา กำไรโดยตรงจากการที่ให้ลูกค้าได้ร้องและฟังเพลงโดยเรียกเก็บค่าตอบแทนจาก ลูกค้าในการเปิดเพลงดังกล่าวหรือเรียกเก็บรวมไปกับค่าอาหารและเครื่องดื่ม แต่อย่างใด การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 31 แม้จำเลยให้การรับสารภาพก็ไม่อาจลงโทษจำเลยได้ ตาม พ.ร.บ.จั้ดตั้งศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศและวิธีพิจารณา คดีทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ พ.ศ.2539 มาตรา 26 ประกอบ ป.วิ.อ. มาตรา 185

Arbitration

Most international commercial contracts contain arbitration clauses, which require disputes arising under the contract to be resolved through arbitration, rather than resorting to courts of law, which usually produces a resolution more quickly than litigation. In Thailand, we use this method of arbitration, mediator, to solve the dispute between the parties for the civil case and some criminal cases.

ผู้เสียหายหลายคน

กรณีผู้เสียหายหลายคน แต่มีการกรรม/การการทำ เดียว ...

ทำให้เสี่ยงต่อการสูญเสียคดีหรือสมยอมคดีกันได้ง่ายดาย

เช่น หากจำเลยสมยอมกับผุ้เสียหายคนใดแล้ว คดีนั้นยกฟ้อง ผู้เสียหายคนอื่น ก็จะฟ้องใหม่ไม่ได้เป็นฟ้องซ้ำ

คดีฆ่า-ข่มขืน

โดย ว่าที่ร้อยตรีบันจงสัณห์ วิญญรัตน์,น.บ.,น.ม.,M.B.A.,Ph.D.(Laws)(Candidate Batch 6, RU.)

ทนายความ, 082-1907466, cmlawfirm@hotmail.com

ว่าตามเนื้อความในกฎหมายประมวลกฎหมายอาญาไทย ที่ว่า

 " ผู้ใด ข่มขืน กระทำชำเรา ผู้อื่น โดย ขู่เข็ญด้วยประการใดๆ โดย ใช้กำลังประทุษร้าย โดย ผู้อื่นนั้น ... ต้องระวางโทษ จำคุก ตั้งแต่ สี่ปีถึงยี่สิบปี และ ปรับ ตั้งแต่ แปดพันบาทถึงสี่หมื่นบาท " และ

"ผู้ใดฆ่าผู้อื่น ต้องระวางโทษประหารชีวิต จำคุก ตลอดชีวิต หรือจำคุกตั้งแต่สิบห้าปีถึงยี่สิบปี "

กฎหมายสาระบัญญัติ กำหนดโทษ ไว้สำหรับการกระทำผิดของผู้ทำผิด ไว้อย่างรุนแรง เพื่อให้ผู้ทำผิดได้ชดใช้กรรม แต่ทางปฏิบัติ นั้น

หากจำเลยหรือผู้ทำผิด รับสารภาพ ส่วนใหญ่ ศาลจะลดโทษให้กึ่งหนึ่ง หรือหนึ่งในสาม หรือแล้วแต่ดุลพินิจของศาล

การประหารด้วยวิธียิงเป้า เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ.2478 ถึง 2545 จึงเปลี่ยนมาเป็นประหารชีวิตด้วยการโดยการฉีดยา

การประหารชีวิตของไทยจะกระทำโดยทันทีที่ได้รับคำสั่ง โดยปกติจะเป็นเวลา
เย็น นักโทษประหารจะไม่รู้ตัวล่วงหน้า เมื่อเจ้าหน้าที่เดินเข้าไปในแดนประหารและนำตัวผู้ใดออกมา เมื่อนั้นจึงจะรู้ตัว และเมื่อผ่านพิธีการด้านการตรวจสอบบุคคล พิธีกรรมทางศาสนาและอื่นๆแล้ว จะถูกนำตัวเข้าสู่แดนประหารซึ่งในช่วงนี้แทนที่จะเป็นการนำไปผูกกับหลักประหาร ก็เปลี่ยนเป็นการนำไปสู่เตียงประหาร ..... อ้างอิง กรมราชทัณฑ์ กระทรวงยุติธรรม