ชู้-กิ๊ก ระวังตายฟรี

ชู้-กิ๊ก ระวังตายฟรี

ผมได้มีโอกาส ไปนั่งดื่มกับพรรคพวก สมัยเรียนมัธยมด้วยกัน
นั่งสนทนากันเรื่อง ว่าหากหญิงหรือชายฝ่ายใดไปมีชู้ หรือกิ๊ก แล้วอีกฝ่าย
จับได้คาหนังคาเขา เช่น ในห้อง ขณะเปลือยกายในโรงแรม เป็นต้น
แล้วปรากฎว่า ฝ่ายที่ไปพบการกระทำนั้น ชักปืนออกมายิง ทั้งชู้หรือกิ๊ก
และคู่สามีหรือภริยาตนเอง ที่แอบไปมีชู้หรือกิ๊กนั้น ตาย ผลทางกฎหมายจะเป็นอย่างไร

ผู้ที่กระทำการฆาตรกรรมนั้น ถือเป็นฝ่ายผู้เสียหายก่อน มีสิทธิอ้างเหตุป้องกัน หรือบันดาลโทสะได้
หากจดทะเบียนสมรส ก็อ้างเหตุป้องกัน หากไม่ได้จดทะเบียนสมรส เป็นสามีภริยากัน ก็อ้างบันดาล
โทสะ ถือเป็นเหตุยกเว้นโทษ หรือไม่ต้องรับโทษ ไม่เป็นความผิดไปเลยครับ

ดังนั้น ชู้ หรือกิ๊ก ควรต้องระวังไว้



 

อำนาจการสอบสวน พิสูจน์ความบริสุทธิ์

อำนาจการสอบสวนตาม ปวิอ.ม.๑๓๑ ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจ
รวบรวมพยานหลักฐานทั้งปวง เพื่อให้รู้ตัวผู้กระทำความผิด
 และเพื่อพิสูจน์ความผิดหรือความบริสุทธิ์

 แต่ม.๒(๑๑) ในบทนิยาม กลับไม่มีคำว่า
"ฯหรือพิสูจน์ความบริสุทธิ์"
ซึ่งขัดต่อหลักการฟังความทั้งสองฝ่าย
ให้เกิดความธรรม

คนต่างด้าวกับเศรษฐกิจของไทย

กล่าวโดยทั่วไป คนต่างด้าวอาจให้ทั้งคุณและโทษต่อเศรษฐกิจของประเทศที่คนต่างด้าวนั้นเข้าไปทำมาหากิน หรือไปอาศัยอยู่ กล่าวคือ ถ้าประเทศใดมีพลเมืองอยู่น้อย คนต่างด้าวที่มีคุณภาพทั้งด้านทรัพย์สิน เงินตราต่างประเทศและช่างฝีมือ ช่างเทคนิคต่างๆ เข้ามาก็อาจช่วยเพิ่มกำลังแรงงานที่จำเป็นสำหรับการพัฒนาเศรษฐกิจให้มีมากขึ้น ซึ่งก็จะช่วยทำให้ประเทศนั้นมีความเจริญทางเศรษฐกิจได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นความจริงที่ปรากฏชัดในกรณีของประเทศสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ในระยะเริ่มตั้งประเทศใหม่ๆ (๑) 

ถ้าพยายามควบคุมคนต่างด้าวมากไป ก็อาจจะเกิดผลร้ายต่อกิจกรรมทางเศรษฐกิจของไทยได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อคนไทยเรายังไม่พร้อมที่จะประกอบอาชีพบางอย่างได้อย่างมีสรรถภาพ การสงวนอาชีพชนิดนั้นไว้ให้คนไทยทำ ก็อาจจะไม่เกิดผลดีต่อเศรษฐกิจของประเทศไทย และอาจจะเกิดผลร้ายต่อเศรษฐกิจของไทยเสียอีกด้วย เพราะถ้าคุมมากไป คนต่างด้าวก็จะไม่ลงทุนในกิจการนั้นๆ และคนไทยก็ไม่สามารถประกอบกิจการนั้นได้อย่างกว้างขวาง ซึ่งย่อมจะมีผลกระทบกระเทือนต่อการขยายตัวทางเศรษฐกิจของไทยอย่างไม่ต้องสงสัย (๒)

ที่มา  
(๑) เทพย์ ธีรจันทรานนท์, การวิเคราะห์วิธีการและปัญหาของการควบคุมคนต่างด้าวในประเทศไทย, (วิทยานิพนธ์ ปริญญามหาบัณฑิตคณะรัฐศาสตร์, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, พ.ศ.2514), หน้า 26.
(๒) เรื่องเดียวกัน

Right to Bear Arms

 In countries with an English common law tradition, a long standing common law right to keep and bear arms has long been recognized, as pre-existing in common law, prior even to the existence of written national constitutions.

 In the United States, the right to keep and bear arms is also an enumerated right specifically protected by the U.S. Constitution and many state constitutions such that people have a personal right to own arms for individual use, and a right to bear these same arms both for personal protection and for use in a militia.

สิทธิพกพาอาวุธ (ปืน)

สิทธิพกพาอาวุธ (ปืน) เป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ประชาชนสามารถมีอาวุธปืนไว้ในครอบครอง เพื่อป้องกันตัวเอง และทรัพย์สิน เป็นสิทธิที่นักปรัชญาสมัยอดีตได้เอ่ยไว้ เช่น อริสโตเติ้ล, ซิซิโร่, จอร์นล๊อค เป็นต้น

ในระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ ที่ประเทศอังกฤษเป็นผู้นำระบบนั้น ได้มีการกล่าวถึงสิทธิขั้นพื้นฐานในการครอบครอง และพกพาอาวุธของประชาชน มาเป็นระยะเวลายาวนาน แม้กระทั่ง รัฐธรรมนูญสหรัฐอเมริกา ยังปกป้องสิทธินี้ไว้จนปัจจุบัน เพื่อให้ประชาชนมีไว้ในการป้องกันตัวเอง และทรัพย์สิน

เห็นว่า ประเทศไทย สมควรจะมีรัฐธรรมนูญแบบนี้บ้าง ผู้บริสุทธิ์ โดยเฉพาะผู้หญิง ที่มักเป็นเหยื่ออาชญากรรม จะได้ลดน้อยลงในทันใด

สมควรให้ผู้หญิงมีสิทธิพกพาอาวุธปืนได้หรือยัง

จากคดีฆ่า ข่มขืน เด็กหญิงอายุ 13 ปี บนรถไฟ นับเป็นอุทธาหรณ์ เรื่องความชอบธรรมในการป้องกันตัวเอง ของประชาชนหรือยัง โดยเฉพาะผู้หญิง ที่นับวัน คดีข่มขืน และทำรุนแรงต่อผู้หญิง เพิ่มขึ้น และมีความรุนแรงเป็นทวีคูณ ในประเทศไทย

ความปลอดภัยในชีวิต, ร่างกาย และทรัพย์สิน ได้รับการปกป้องจากผู้มีอำนาจหน้าที่ เพียงพอหรือยัง หากเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจ มีกำลังพลไม่เพียงพอ หรือการทำงานบกพร่อง ไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ที่จะทำการปกป้องคุ้มกัน ประชาชนได้ ประชาชน ก็มีสิทธิที่จะทำการปกป้องๆกันตนเอง

เห็นควรให้มีการอนุญาตให้ผู้หญิิง ได้รับการอนุญาตพกพาอาวุธป้องกันตัวเองได้ เช่น สิทธิในการพกพาอาวุธปืน ในสหรัฐอเมริกา เน้นหลักป้องกันตนเอง แม้แต่ รัฐธรรมนูญก็ไม่สามารถจะแก้ไข สิทธินี้ได้

เขตอำนาจศาลยุติธรรม-ศาลปกครอง

การแยกอำนาจศาลออกเป็นศาลยุติธรรม และศาลปกครอง

ทำให้คดีความ สับสน ไม่รู้ว่าหากฟ้องเรื่องนี้แล้วจะต้องฟ้องศาลไหน ซึ่งหากมีปัญหาเรื่องเขตศาล
ต้องส่งไปวินิจฉัยในเวลา เป็นปีๆ ถึงสองปี

เห็นว่า ควรแก้ไขให้ตรงจุดไปเลย เช่น ฟ้องศาลไหนก็ได้ เป็นหน้าที่ศาลนั้น ที่ต้องจัดการส่งให้ศาลที่
มีอำนาจพิจารณาวินิจฉัย ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ของประชาชน หรือตั้งหน่วยงานมีเพื่อส่งคำฟ้องไปยัง
ศาลที่มีอำนาจให้ประชาชนเลย ไม่ต้องส่งให้วินิจฉัยเขตอำนาจอีก เพราะเสียเวลา กว่าประชาชนจะ
ได้รับการเยียวยา นานเป็นสามสี่ปี